บทที่ 29 เอาไว้ตรงนี้นะ

ตอนที่ 29 เอาไว้ตรงนี้นะ

+++โฬม+++

ผมยอมรับเลยว่าอารมณ์ของผมยังค้างเติ่งอยู่ตั้งแต่เมื่อคืน ทุกครั้งที่ผมอยู่ใกล้ไอ้น้องแทน เหมือนมีแม่เหล็กอะไรบางอย่างดึงดูดให้ผมอยากเข้าไปหา อยากสัมผัสร่างบาง ๆ นั้น

“เมื่อคืนไม่รู้ไปโดนอะไรมาที่คอมีรอยเต็มเลย พี่โฬมมียามั้ย” คนตัวเล็กเอ่ยถามออกมาเสียงซื่อ ๆ ตื่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ